650 gram doğmuştu: Leyla bebek 4 aylık hayat savaşını kazandı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

2023 yılının Şubat ayında yaşanan yıkıcı zelzelelerin akabinde Malatya’daki meskenlerini ve iş yerlerini kaybeden His ve Ali Yalçın çifti, hayata sıfırdan başlamak üzere Antalya’ya yerleştiklerinde, sığındıkları bu yeni kentte hayatlarının en büyük belirsizliğiyle karşılaşacaklarını varsayım etmemişlerdi. Gebeliğinin şimdi 24. haftasında olan 33 yaşındaki His Yalçın, ani bir tıbbi krizle hastaneye kaldırıldığında, ne hayal ettiği bir doğum sürecine ne de bebeğini kucağına alabileceği o birinci sıcak ana sahipti. Gözlerini açtığında karşısında bulduğu şey, yalnızca 650 gram tartısında ve 33 santimetre uzunluğunda, hayata tutunmaya çalışan mikro-prematüre bir bebekti.

Ailesinin “Leyloş” ismini verdiği Leyla İlge Yalçın, anne kokusunu ve sıcaklığını tanımadan, çağdaş tıbbın laboratuvarı andıran yenidoğan ağır bakım ünitesindeki bir kuvözün içine, aygıtlar ve borular ortasında gözlerini açtı. Yalçın ailesinin öyküsü, bir yandan büyük felaketlerin akabinde hayata tutunmaya çalışan insanların şahsî direnişini gösterirken, başka yandan Türkiye’deki yenidoğan ağır bakım ünitelerinin teknolojik kapasitesini ve bu kapasiteye erişimin, bir bebeğin hayat ile vefat ortasındaki ince çizgideki kritik rolünü ortaya koyuyor.

“KARNIM BİLE BÜYÜMEDEN DOĞUMLA KARŞI KARŞIYA GELDİK”

Erken doğum süreci, Yalçın ailesi için hem ruhsal hem de fizikî bir travmayı beraberinde getirdi. Yaşadığı şoku lisana getiren anne His Yalçın, “Hamilelikte karnımda çok bir şey hissedemeden, karnım çok büyümeden doğumla karşı karşıya geldik” kelamlarıyla sürecin aniliğini özetliyor. Birinci sefer kuvözde gördüğü kızı karşısında büyük bir dehşet ve çaresizlik hissettiğini belirten Yalçın, “Ne olduğunu anlayamamıştık. Çok da korktuk. Zira hakikaten küçücüktü. O denli orada, yenidoğan ağır bakımda yatıyordu. Aygıtlara, makinelere bağlıydı. Bebeğinizi kucağınıza alamıyorsunuz, yani o hayal ettiğiniz olay yok. Çok güç bir andı bizim için” diyerek doğum sonrasındaki kurumsal ve mekanik gerçekliği aktarıyor.

Leyla bebek, doğumundan lakin üç hafta sonra, yükü 800 grama ulaşabildiğinde birinci kere annesinin derisine temas edebildi. Anne Yalçın, o anı “Kucağıma aldığımda atletimin içine giriyordu. Küçücüktü, tutamadım bile. Hemşirelerimiz yardımcı oldular. Hiç kıpırdayamadım kucağıma verdiklerinde. Onun çok güçlü olduğunu o an hissettim” sözleriyle aktarıyor.

24 HAFTALIK HUDUT: %50 VEFAT RİSKİ VE TEKNOLOJİK ALTYAPI

Madalyonun tıbbi ve operasyonel tarafı ise kamu sıhhati ve sıhhat altyapısının kıymetini bir defa daha gözler önüne seriyor. Çocuk Sıhhati ve Hastalıkları Uzmanı, Yenidoğan (Neonatoloji) Uzmanı Doç. Dr. Ali Annagür, Leyla bebeğin tıbbi durumunun ciddiyetini istatistiksel datalarla ortaya koyuyor. 24 hafta ve altında doğan bebeklerin yaşama talihinin istatistiksel olarak yaklaşık yüzde 50 olduğunu belirten Annagür, hayatta kalan olaylarda ise kalıcı hasar ve özürlülük oranının hayli yüksek olduğuna dikkat çekiyor.

Doç. Dr. Annagür, erken doğan bu mikro-prematüre bebeklerde kalp, akciğer, beyin, göğüs ve bağırsak üzere hayati tüm sistemlerde önemli komplikasyonların gelişme riskinin yüksek olduğunu vurgularken, kamuoyunun dikkatini çekmesi gereken şu teknik ayrıntısı ekliyor: “Günümüzdeki teknolojik gelişmeler ve tedavi seçeneklerinin daha uyguna hakikat gitmesi, bebeklerin sağlıklı, özürsüz bir formda hayata tutunmalarına büyük katkısı oluyor.” Uzmanın bu tespiti, nitelikli yenidoğan ağır bakım hizmetlerine, gelişmiş aygıtlara ve uzman işçiye kesintisiz erişimin, bebek vefatlarını azaltmada ne derece kamusal bir mecburilik olduğunu zımnen teyit ediyor.

GÖZDEN KAÇABİLEN TEŞHİSLER VE ERKEN MÜDAHALE SORUMLULUĞU

Sürecin tıbbi art planına dair bir öbür kıymetli ayrıntı ise Bayan Hastalıkları ve Doğum Uzmanı Op. Dr. Ali Fuat Şengör tarafından paylaşıldı. Leyla bebeğin erken doğmasına neden olan “rahim ağzı açıklığı” sorununun çoklukla doğuştan gelen anatomik bir yapı bozukluğundan kaynaklandığını belirten Şengör, bu cins olayların gebeliğin 13 yahut 14’üncü haftalarında dikiş atılarak (serklaj) önlenebileceğini tabir etti.

Ancak Op. Dr. Şengör’ün “Ama bazen gözden kaçabiliyor. Bebek büyürken rahmin tıpkı süratle büyümemesinden ötürü bebeğin yerine sığmaması ve rahim ağzı kısalığından ötürü erken doğum gerçekleşiyor” biçimindeki açıklaması, esirgeyici sıhhat hizmetlerinde ve rutin gebelik takiplerindeki standardizasyonun ehemmiyetini sarsıcı bir halde hatırlatıyor.

“İNATLA YAŞAMA TUTUNDU”

Hastanede yaklaşık 4 ay boyunca yüksek teknolojik dayanak ve ağır hemşirelik bakımı altında “misafir edilen” Leyla bebek, tüm bu yapısal ve tıbbi risklerin altından muvaffakiyetle kalkarak sağlıklı bir halde taburcu edildi. Eşi Ali Yalçın çalıştığı için hastaneye gelemediği anlarda yenidoğan hemşirelerinin fotoğraflarla kendisini bilgilendirdiğini belirten anne His Yalçın, sürecin insani ve kolektif dayanışma boyutuna teşekkür ederken, baba Ali Yalçın da “Önce Allah’a, sonra hekimlere, hemşirelere güvendik. Kızımız güçlü çıktı” dedi.

Hastaneden cübbe ve kep giydirilerek uğurlanan, ailesine ise idare tarafından “Yılın Ailesi” dokümanı verilen Leyla bebek, arkasında hem bir mucize öyküsü hem de tıp teknolojisinin insan hayatını muhafazadaki kamusal bedelini bıraktı. Lakin uzmanların da altını çizdiği üzere, bu çeşit muvaffakiyet öykülerinin tesadüflere yahut ferdî bahtlara bağlı kalmaması, büsbütün sıhhat sisteminin denetlenebilirliğine, altyapı yatırımlarına ve her vatandaşa eşit sunulan nitelikli ağır bakım hizmetlerine dayanıyor.

Tıbbi aygıtların ve ağır bakım servislerinin lojistik ve ekonomik sürdürülebilirliği, her geçen gün daha fazla mikro-prematüre bebeğin bahtını belirlemeye devam edecek.