Güneş’e Çin kilidi: Çok mu ileri gidiyorlar?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İhtiyaç duyulan şey, eserlerin coğrafik kökenlerine nazaran dışlanması değil, siber güvenlik standartlarının itidalli bir formda uygulanmasıdır.

Fotovoltaik sistemler ve başka “dağıtılmış” güç kaynakları, uygun güvenlik tedbirleri alınmadan internet üzerinden açıkça izlenemez yahut denetim edilemez. Birebir vakitte, bu varlıkların – büyük tüketiciler üzere – sistemin istikrarını sağlamak için giderek daha fazla yönetilebilir olması ve gerektiğinde şebeke altyapısı içinde irtibatının kesilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, siber güvenlik tedbirleri ve kritik altyapının korunmasına ait kararlar çabukla değil, dikkatli kıymetlendirme ve objektif uzman görüşüne dayanarak alınmalıdır, diye vurguluyor uzmanlar.

Güneş paneli fiyatları, Mayıs ayı da dahil olmak üzere birçok segmentte her ay birkaç puan artmaya devam ediyor. Üretim kapasitesinin hudutlu olması nedeniyle yüksek verimli paneller bilhassa etkileniyor.

Yenilenebilir güç alanında 30 yıllık tecrübeye sahip uzman ve pvXchange.com’un kurucusu Martin Schahringer, yeni hücre formatları ve teknolojilerinden beklenen verimlilik artışının fazla optimist olabileceğini söylüyor. Schahringer’e nazaran, müşteriler çatı üstü güneş gücü segmentinde 500 W’a yaklaşan kapasiteler bekliyor, lakin arz hala sonlu.

UCUZ GÜCÜN SONU MU? AB FONLARI KISITLANIRKEN TÜKETİCİYİ BEKLEYEN BÜYÜK TEHLİKE

Sonuç olarak, arz ve talep fiyatları üst yanlışsız itmeye devam ediyor. Bilhassa yüksek verimli modüllerde fiyat artışları daha da artıyor. Fiyatlar şu anda Ocak ayı varsayım düzeyinin üzerinde lakin beklenenden yaklaşık bir ay sonra.

Şimdi asıl soru, bu trendin ne kadar müddet devam edebileceğidir. Bunun bir faktörü de milletlerarası kriz bölgelerindeki gelişmeler ve buna bağlı olarak güç fiyatlarının seyridir. Tansiyonlar azalırsa, üretim ve taşıma maliyetleri de düşebilir.

Çin eserlerinin hâlâ hakim olduğu fotovoltaik pazarındaki üst taraflı fiyat trendini aksine çevirebilecek bir öteki değerli öge ise bu eserlerin büyük ölçekli Avrupa projelerinden dışlanmasıdır. Bu türlü bir tedbir, global fiyatlar üzerinde aşağı taraflı bir tesir yaratabilir.

Ancak mahallî seviyede, uygun fiyatlı alternatiflerin eksikliği, donanım maliyetlerinde değerli bir artışa yol açabilir. Bu durum tek başına önemli tasalar doğurmakta ve alternatif tedarik konseptlerinin geliştirilmesini gerektirmektedir.

GÜNEŞ PANELİ PAZARINDA SOĞUK SAVAŞ: SİBER GÜVENLİK Mİ, GLOBAL GÜÇ SAVAŞI MI?

Kesin olarak söylemek gerekirse, bu tam bir yasaklama değil; daha çok, belli tedarikçilerden invertör kullanan projeler için AB fonlarına erişim kısıtlanacaktır. Bu durum, bilhassa bu türlü bir dışlamanın makul bir tedbir mi yoksa riskten kaçınmanın tetiklediği çok bir reaksiyon mi olduğu sorusunu gündeme getiriyor.

Çinli üreticiler olumsuz reaksiyon gösterirken, hükümet yetkilileri muhtemel misillemeler ve hatta bir ticaret çatışması mümkünlüğü konusunda ikazda bulundu. Eleştirmenler ise Çin donanım ve yazılımlarıyla ilgili rastgele bir özel risk olduğuna dair hiçbir ispat bulunmadığını söylüyor.

Bu riskler büyük ölçüde varsayımsal olsa da, Avrupa’da milyonlarca üretim tesisine yayılan güç arzının giderek merkezsizleşmesi, potansiyel kırılganlıkların büsbütün göz gerisi edilemeyeceği manasına gelmektedir. Büyük ölçekli aksama riski dikkate alınmalı ve uygun muhafaza stratejileri geliştirilmelidir.

AB NIS-2 Direktifi de bu bağlamda kıymet taşımaktadır. Bu direktif, risk idaresi, güvenlik standartları ve olay raporlaması yükümlülükleri de dahil olmak üzere, kritik bölümlerdeki şirketler ve kurumlar için siber güvenlik ihtiyaçlarını belirlemektedir.

Örneğin, sadece Almanya’da 1.000’den fazla kritik altyapı işletmecisi zati kayıtlı durumda. NIS-2’nin uygulanmasıyla bu sayının 30.000’in üzerine çıkması bekleniyor. Birebir durum öteki AB ülkelerinde de yaşanacak.

Kritik altyapının dayanıklılığının ve korunmasının değerli ölçüde güçlendirilmesi gerektiği konusunda kuşku yok. Fakat, Avrupa dışı donanımların büsbütün dışlanmasının bu hedefe ulaşmak için hakikaten uygun bir usul olup olmadığı tartışmalıdır.

Schahringer’e nazaran, AB’nin yaklaşımı daha çok kayırmacılığa dayalı bir siyaset üzere görünüyor. Yerleşik güç şirketlerinin baskısı altında, mevcut yapıları pekiştirme ve uygun maliyetli, merkezi olmayan tahlillerin daha da genişlemesini sınırlama riski taşıyor. Dahası, bu türlü bir tedbir, en yeterli ihtimalle, kendisi de Çin bileşenlerine bağımlı olan mahallî fotovoltaik sanayisi için sırf sonlu bir muhafaza sağlayacaktır.

Bu kadar geniş kapsamlı tedbirler, sorunun tüm karmaşıklığıyla yüzleşme isteksizliğinden kaynaklanan gerici bir yaklaşım üzere görünme riski taşır ve bu nedenle aksi tesir yaratma mümkünlüğü yüksektir.

Kötü hedefli dış irtibatı mümkün kılabilen bileşenler, Avrupa’daki invertörlere de çarçabuk yerleştirilebilir. Misal biçimde, Fransız yahut Polonya güç idare yazılımları, Çinli muadillerine nazaran siber ataklara karşı doğal olarak daha inançlı olmaz.

Sonuç olarak, ilgili sistemler için üniversal olarak geçerli yazılım standartlarının geliştirilmesi ve dengeli bir halde uygulanması, dokümantasyon ihtiyaçları ve yönetilen donanım bileşenlerinin sertifikasyonu için ek protokoller gereklidir. Bu çeşit standartlar halihazırda kıymetli ölçüde mevcuttur ve coğrafik kökenlerine bakılmaksızın eserler dışlanmadan kapsamlı bir halde uygulanabilir.